Ieder jaar wordt de CITO-toets in groep 8 van de basisschool afgenomen. Ook de Oranje Viermaster neemt deze toetsen af, als de ouders (en leerlingen) hier prijs op stellen. De CITO-toets is een toets die bekijkt welk niveau een leerling heeft en er wordt naar aanleiding van de toetsresultaten een advies gegeven aan de leerling voor een vervolgopleiding.

 

De laatste tijd is de CITO-toets nogal in het nieuws. Er wordt veel van kinderen gevraagd en ze worden onder druk gezet omdat een goede prestatie verwacht wordt. Een advies van de Primaire Onderwijs Raad is om de CITO-toets voortaan aan het eind van het schooljaar te houden, in plaats van februari, zoals nu gebeurt.

 

Sinds 8 januari is er een nieuw televisieprogramma op de Nederlandse televisie te zien: ‘De school van Prem’. Prem Radhakishun (programmamaker) windt zich hierin op over de waarde die wordt gehecht aan de Cito-toets. En vooral bij kinderen die door een leerachterstand een levenslange achterstand krijgen. Immers: een lage score bij de Cito-toets betekent een lager voortgezet onderwijs. En dat biedt doorgaans weer minder kansen bij de loopbaan.

 

Uiteraard zijn er veel kritieken op het programma van Prem. Het Ministerie van Onderwijs zegt: “Prem Radhakishun brengt met zijn programma ‘De School van Prem’ grote schade toe aan het basisonderwijs en schoffeert leerkrachten”.

 

Ik heb de eerste afleveringen bekeken en vond het mooi om te zien hoe Prem de kinderen een hart onder de riem steekt en ingaat op hun, vaak emotionele ervaringen, die de school hen oplegt.

 

Is het goed van scholen om kinderen van die leeftijd zo onder druk te zetten?

 

Ik denk dat kinderen van (gemiddeld) 12 jaar veel te jong zijn om onder druk gezet te worden en te ‘dreigen’ met een toets die hun verdere loopbaan zal beïnvloeden. Een enkeling weet vanaf zijn 8ste al wat zijn toekomstige carriëre zou kunnen inhouden, maar meestal weten we dat toch pas veel later?! Zou het niet beter zijn een langer algemeen deel aan te bieden en kinderen pas te toetsen als ze weten welke richting ze op willen en daar zelf vertrouwen in hebben?

 

Dit is natuurlijk niet na te streven in Nederland. Scholen krijgen regels en einddata opgelegd, daar dienen ze aan te voldoen. De leerstof ‘moet’ erin, ongeacht de emotionele druk die daarbij op het kind wordt uitgeoefend.

 

Voor de Oranje Viermaster gelden ook regels wat betreft toetsing, maar de leerkrachten binnen de Oranje Viermaster houden altijd rekening met de gevoelens en capaciteiten van het kind. Ons onderwijs is individueel gericht, een leerling kan in zijn eigen tempo de leerstof behandelen en krijgt, daar waar nodig, de ondersteuning die het nodig heeft. Onze leerkrachten zijn begaan met het kind, met zijn gevoelens. Dit zijn dus ook juist de voordelen van de Oranje Viermaster; een leerling kan de Basisschool bewandelen in de jaren die het daarvoor nodig heeft, dit in tegenstelling tot Nederlandse scholen.

 

We boffen dat we in Portugal Nederlands onderwijs kunnen volgen, omdat hier veel meer wordt gekeken naar de emotionele kant van het kind en niet alleen naar intelligentie.

 

Met vriendelijke groet,

Nicole van den Nouweland

Directeur van de Oranje Viermaster